Onder stormen als lood
liep ik vrij buiten als je tornado
over bloemen naast tere akkers.
Jullie kind, jullie liefde
zonnebloemen schenen zelden.
Ik leefde ten koste van
groen zo groen dat het blauw werd
korenveld met zwarte kraaien
heelde me toen mijn maag
vol gif van zelfafkeer zat
omdat jouw wortels niet meer zogen
geen voedsel meer vonden in leeg
zandgrond dat ik je bezorgde.
Bezorgd in mijn afgebroken
leven dat in onaffe nacht overging.
De intellectuele kraai liet mijn beker
met oker aan zich voorbij gaan
we weten dat mijn boomwortels
nooit afkwamen omdat
jouw bodem verdroogde
elke beek vertroebelde
nog meer dan mijn bron nu
mijn werk geeft en heelt
je krachtvrouw en zoon.
Kun je niet meer verder? Neem dan contact op met 113 Online, 24 uur per dag bereikbaar
