Hier in Alaska wil ik niet blijven, mosgroene sparren voor me, dwergberken tussen rijtjes coniferen en zilverwitte spitsbergen. Mijn hart, dat wil opbloeien tussen stenen, ruikt alleen zwavel. Niets hier om me aan vast te grijpen als ik me een weg baan over sompige, golvende highways met ribbels en diepe gaten. Overal de laatste…… Lees verder Voorbij coronafobie?
Categorie: Coronagedichten
Code rood
Herinner jij je hoe het was een grens was om over te steken niet het park achter je wijk maar de vlakten waar je niet eindigen kon altijd een hoek verder dan je dacht dat je kon. Herinner jij je hoe het was taart op je verjaardag nee ik word te dik. Opeengepakt een…… Lees verder Code rood
Voorbij de winter
Bungelend ultra- violet voor mijn ogen onzichtbaar* schoon Tiejetiejetie ik ontwaak vlakbij jouw stem schreeuwt de lente uit Waarom noem ik dit een coronagedicht? Kenmerkend voor deze periode is, naast alle ellende, dat we teruggingen naar de natuur heel dichtbij en dat de periode begon met het aanbreken van voorjaar. *) Pimpelmezen…… Lees verder Voorbij de winter