In de put op de ijskoudestraat groeit een plant. Of nee,het is eigenlijk geen plant, meereen verzameling levende wormen,ze staan rechtop en krioelenbruin. Een soort dood nuelk groen nog ver weg lijktelke zin slechts ijs en dewereld overal met jouwecho is gevuld. Ik liep samen met jou op de dijk onderverwelkte meidoorns, bangdat vleermuizen je…… Lees verder Spike City
Tag: Corona
Rust
Rode ogen wit voorhoofd tussen veren smienten zie je van ver door een scherm koolmezen bungelen ondersteboven aan bomen die nog vol en geel zijn. Langs de grintweg pikken meerkoeten in het gras, ze wikkelen kalm hun witte voeten af. Je schrijft niet meer over een pad vol dode visschubben die op zwarte…… Lees verder Rust
Onder branding
Ik was schaduw in een perziken zon sleepte stenen weg uit diep verregend dal, vlak voor dit land zou overstromen. Gras groen met ons huis in golven tot tien meter hoog. Eksters mogen nooit tot maanvissen evolueren indien ontstaan in diepte, leken wij op orka’s met een thuis in zee en nattigheid zat…… Lees verder Onder branding
’s Werelds slimste lockdown ;-)
Daar heb ik geen actieve herinnering aan wij hebben ’s werelds slimste lockdown. Krak! Vorige week brak mijn tere vaasje, want iemand lekte wat thee en notulen. Het is eigenlijk de fout van de koolmees, we geven hem een andere functie. Zo kunnen we door, al baal ik en vind ik het ook…… Lees verder ’s Werelds slimste lockdown 😉
Ver weg
In wijze armen ontwaar ik lijntjes rond de zachtste ogen die de wereld nog niet kent. Eindelijk, nu ik ik hem al zeker een jaar of wat niet heb gestalkt onder de wintersterren. Een vroege Orion aan de hemel opgelost tussen beren en elanden, verdwenen zodra je beweegt onder voorjaarsblauw zonder vliegtuigstrepen. Voor altijd…… Lees verder Ver weg
Groen zoenen
https://youtu.be/CCUZDtTq5Hg Hordes hommels ruiken aan warme bloesemboom. Met handen vol paardenbloemstuifmeel krijg ik minder lucht dan anders en moet ik de mat pakken voor de ziekte met me op de loop gaat. Ik doe de zonnegroet op het terras. Maar yoga jeukt nu als de pest. Zie het hoge gras, te…… Lees verder Groen zoenen
Als rozen klappen
Vorig jaar, onbereikbaar, klapten rozen als ik fietste. Hoe gezond voelde het in de zon die scheen over de rode bloemen. Mijn moeder is absoluut niet bang, wellicht omdat ze zich al lang voorbereidt op het einde. Gevaar van omhelzing ijzingwekkender dan ademnood. Ze verzamelt haar foto’s, wil ze veilig back-uppen en bewaren, zoals…… Lees verder Als rozen klappen
Stalker
In vergrendeling mag ze haar bloedeigen man nietzien. Hij gaat overal naar toe met haar in quarantaine.Zij stalkt hem al maanden, bevriezend alshij haar negeert door alle apps die binnen tjilpen. Te vaak begluurt ze hem. Nu kan ze het aan haar hoestbuiwijten dat hij met een wijde boog van om haar heen loopt.Lente ’20,…… Lees verder Stalker
Voorbij coronafobie?
Hier in Alaska wil ik niet blijven, mosgroene sparren voor me, dwergberken tussen rijtjes coniferen en zilverwitte spitsbergen. Mijn hart, dat wil opbloeien tussen stenen, ruikt alleen zwavel. Niets hier om me aan vast te grijpen als ik me een weg baan over sompige, golvende highways met ribbels en diepe gaten. Overal de laatste…… Lees verder Voorbij coronafobie?
Code rood
Herinner jij je hoe het was een grens was om over te steken niet het park achter je wijk maar de vlakten waar je niet eindigen kon altijd een hoek verder dan je dacht dat je kon. Herinner jij je hoe het was taart op je verjaardag nee ik word te dik. Opeengepakt een…… Lees verder Code rood