Rust

Rode ogen wit voorhoofd tussen veren smienten zie je van ver door een scherm koolmezen bungelen ondersteboven  aan bomen die nog vol en geel zijn.   Langs de grintweg pikken meerkoeten in het gras, ze wikkelen kalm hun witte voeten af. Je schrijft niet meer over   een pad vol dode visschubben die op zwarte…… Lees verder Rust

Ver weg

In wijze armen ontwaar ik lijntjes rond de zachtste ogen die de wereld nog niet kent. Eindelijk, nu ik ik hem al zeker een jaar of wat niet heb gestalkt onder de wintersterren. Een vroege Orion aan de hemel opgelost tussen beren en elanden, verdwenen zodra je   beweegt onder voorjaarsblauw zonder vliegtuigstrepen. Voor altijd…… Lees verder Ver weg

error: Content is protected !!