Bus vol, ijswind waar bejaarden van rillen als de deur opengaat. Sneeuw aan gevoerde laarzen, mijn voertuig loopt lekker vol. Amanda stapt uit, op weg naar een tochtige miniflat met de zevenjarige Els, die een eigen droomhuis wil tekenen. Scholen leeg, veel leerlingen op weg naar huis, net als de ouden van dagen…… Lees verder Lijn 113
Categorie: Over leven
Link naar gedicht over depressie
Bij dit gedicht kreeg ik twee mooie reacties waar ik blij mee ben.
Koudemeditatie
De winter heeft een stem, benen koud tot op het bot. Licht in de grote stad, kerstcadeau voor wie alles al heeft. Kan ik de dakloze groep voor de supermarkt begrijpen? Als ik bijna griep oploop is het tijd om naar huis te gaan, kuuroord voor donkere tijd. Warm me aan de haard met…… Lees verder Koudemeditatie
Geen vaatwasser
ik was af, voel mijn handen als schuursponsjes in warm, ruim citroensop
Voorbij seismofobie?
Hier in Alaska wil ik niet blijven, mosgroene sparren voor me, dwergberken tussen rijtjes coniferen en besneeuwde spitsbergen. Mijn hart, dat wil opbloeien tussen stenen, ruikt alleen zwavel. Niets hier om me aan vast te grijpen als ik me een weg baan over sompige, golvende highways met ribbels en diepe gaten. Overal de laatste…… Lees verder Voorbij seismofobie?
Mee
(Over EMDR) Ze neemt je mee naar donker horrorbos met je geweten beschimmeld als zwammen, leven als klein meisje opgevreten door leeuw waar je niet aan wilt denken. Zie, buiten een laatste zweem van schemerlicht, bijna donker, ook hier is het halfduister. Je psycholoog ziet haar eigen aanwijzingen net. En dan voel…… Lees verder Mee
In het niets
Duizelingwekkend laag paars met margriet, geel en stenen als uit Småland Witte grote bollen uit Frankrijk diep onder me roepen me naar beneden tussen balkons in glaspatroon als kunstwerk Het verleidt en trekt me bijna omlaag in de kille zomerwind van het dodenjaar even het fragiele glazen muurtje over het trekt onder me,…… Lees verder In het niets
Offline
Achter de rollende heuvels en schuimkoppen bergen waar hij rondtrekt. Blauwgrijs van zijn ogen vind ik nualleen in golven, klotsend tussen klippen, aan deze sont.Ik beloofde hem hier een vinvis, een orka of beloega. Gek genoeg houden meeuwen momenteel hun snavel,zo’n dorst van zilte nevel uit ziedend zeewater.M’n benen bevriezen hier, koud, koud, code oranjeop regenloos…… Lees verder Offline
Smeltwatersoep
‘Ga ’s weg, ik stoot mijn linkerknie aan de ovenknop’. Mijn rechterknie boort zich in de punt van de vastgeklonken tafel. ‘Rijd maar naar verblindend wit op blauw’. Zijn ring flikkert in zijn ogen die al gauw uitzien naar Mount Logan. Wit goud, misschien gewonnen hier vlakbij Silver City. Na een vollemaannacht vol naschokken van…… Lees verder Smeltwatersoep
Larger than life
(Zeer vrij naar Ruth Lillegraven, Atlanten 3) Ik kwam uit Pernisvia Duitsland, Frankfurt,nog kortademig van fijnstof, zwaveldioxide, de petrochemie,met burn-outs door fatsoenvan secretaresse, bibliothecaresse. Aangekomen in Destruction Bay met loerende grizzly’s,groter dan het levenis Kluane National Park. Slechts twee dagen zal ik hier zijn,misschien ’s werelds laatste dagenvol fire and fury, dat je offline niet merkt.Of heel…… Lees verder Larger than life